1945: omgekomen in ONZE LAAN

Gelezen in het boekje "Vennehof":

34) Janus Lievens


werd 51 jaar. Geboren op 25-01-1894.

Janus was met zijn twee dochters op weg naar huis met zijn paard en kar, zijn paard schrok van twee aankomende tanks. Janus sprong van de kar en kwam in de berm op een landmijn terecht. Janus was op slag dood.

Op 16 maart 1945 kwam hij tragisch om het leven.

Dat was dus bij Frits voor de deur. Naschrift van Frits:
Wat ik in het verleden heb vernomen is dat er "ïemand" aan het eind van de oorlog is omgekomen bij de zeer grote eik die voor mijn huis aan de Graafsebaan staat.
Op deze boom is een metalen plaatje geschroefd met daarop een nummer.
Het zou dus goed kunnen zijn dat die persoon de heer Lievens is geweest maar dat weet ik niet zeker.

Komt in de bus... bij Edith & Thuur

Van harte vermelden we de bijdrage van Edit:
In onze laan is er weer van alles niet pluis. Vannacht, rond 12.20u. ,werden we opgeschrikt door een luide knal.T oen ik vanmorgen een brief wilde posten merkte ik wat er was gebeurd: de brievenbus is weer beschadigd. De plaatjes met de nummerbestemmingen liggen op de grond en bij de openingen prijkt een schroeivlek. Ik heb er melding van gemaakt bij de politie.
Kees Middeldorp heeft niets gehoord maar vertelde me dat zijn buurman vrijdag in alle vroegte met het gezin op vakantie wilde maar niet op de geplande tijd weg kon omdat er in een autoband was gestoken.
Ik hoop dat de politie hier niet alleen overdag patrouilleert maar ook 's nachts eens komt kijken.
Ziezo: dat was het. Zo zijn jullie op de hoogte van wat hier bij nacht en ontij gebeurt.

P.S. Thuur krijgt op 25 juli een nieuwe knie. We hopen dat hij, na de revlidatieperiode, weer beter zal kunnen lopen.

Zeker wensen we hem het allerbeste toe.
Dat ie weer net zo hoog mag springen!

Kanjers (2)

In aansluiting op het vorige bericht pakt Angele uit met een ferme bijdrage:

Dit jaar het ik voor de 2e keer de Roparun gelopen. De Roparun is een estafetteloop van ongeveer 520 kilometer van Parijs naar Rotterdam. Een sportieve prestatie leveren om op die manier geld op te halen voor mensen met kanker. Ook wel een avontuur voor het leven genoemd. Het motto van de Stichting Ropa is: "Leven toevoegen aan de dagen, waar geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven".
Een Roparunteam bestaat uit maximaal acht lopers die dus ieder gemiddeld zo'n 65 kilometer lopen oftewel meer dan 1 ½ marathon. Daarnaast bestaat een team uit minimaal twee fietsers en nog een aantal begeleiders zoals chauffeurs, verzorgers, cateraars. Er starten 275 teams op de zaterdag voor Pinksteren vanaf 15 uur in Parijs.
Samen met 20 collega’s (2 teams van 4 lopers en begeleiders) heb ik weer een nieuw avontuur beleefd. In 8 etappes van 60 tot 100 km lopen steeds 4 lopers stukken van 2 of 3 kilometer en wisselen we vanuit een busje. Als het busje niet op het parcours mag, fietsen we hele stukken en wisselen we vanaf een fiets. Als loper loop je totaal dus 65 km en fiets je zo’n 50 km in 3 dagen. We kwamen maandag 13 juni om 14 uur over de finish op de Coolsingel. Dat is een gemiddelde van ruim 11 km per uur en dat is een keurig tempo. Het is een heel bijzondere ervaring om voor een goed doel te lopen en met collega’s tot zo’n sportieve prestatie te komen. We lopen dag en nacht en ik heb dus 2 nachten gelopen i.p.v. geslapen. Het is prachtig de zon te zien opkomen op het Franse platteland en heel leuk om in de nacht door het centrum van Antwerpen te rennen als de mensen juist uit de kroeg komen. Het is een kampeerweekend, soms een toilet, 1 x douchen maar er wordt voor de lopers gekookt dus dat is voor mij een luxe ;-)
We hebben enorm genoten en ik zie net dat de Stichting Roparun € 4,9 miljoen heeft opgehaald! Prachtig dat we dat voor elkaar hebben gekregen.
Groeten, Angele

Pasop: Kanjers in de laan!

Met gepaste trots mogen we 2 kanjers vermelden.
Voor het goede doel - Fondswerving voor onderzoek naar kankerbestrijding - liep Angèle van de Dungen-Kamp mee in de estafette Parijs - Rotterdam en Frans Spermon bedwong maar liefst 4 keer de Alpe d’Huez.

Uit Frans' blog:
9 juni 2011 Alpe d’Huzes
Mijn belofte waargemaakt ! 4x de bult bedwongen !
In alle vroegte in het donker zijn we met meer dan 4000 deelnemers de berg opgegaan. Mijn start was om 4.45 uur. Een hele aparte ervaring een stroom van lichtjes op de berg. De eerste klim ging makkelijk, hup weer naar beneden, was koud-koud-koud. Gelukkig had ik voor de afdaling mijn wintertenue bij me in het rugzakje. Zeker aan je handen belangrijk, want met te koude vingers kun je niet remmen ! Gelukkig is er nauwelijks iets gebeurd. Na de derde keer had ik het helemaal gehad, en ben in één van onze volgauto’s gaan zitten die boven op de berg stond (ons supportteam stond daar al vanaf half 4. Later mochten er geen auto’s meer naar boven). Nee dacht ik, heb beloofd aan mijn sponsoren 4x te gaan. Dus toch weer naar beneden en de 4e klim begonnen. Gelukkig wordt je op zo’n dag door werkelijk duizenden naar boven geschreeuwd, en zijn er op een aantal plaatsen punten om een koppie soep te pakken, bidons bij te vullen, eventuele medische verzorgingen te ondergaan.. Uiteindelijk was ik om 18.20 uur ongeveer boven. Een lange fietsdag.
Maar:  er is meer gebeurd. Alles staat die dag ook in het teken van hen die ons dierbaar zijn. Ik heb heel wat mensen in gedachten de berg mee opgenomen. Toen ik de eerste keer bovenkwam  werden Clemens (ook team VTV) en ik emotioneel, en was ik blij dat Pamela boven stond ! Een aparte ervaring. Dat doet Alpe d’Huzes met je !!
Ook was het fijn dat onze fans Marriet, Josien en Aad in het dorpje Huez bij bocht 7-6 ons ook aanmoedigden. Speciaal voor ons daar naartoe gekomen. Dank, dank !
Dank aan iedereen die me gesteund en gesuppoort heeft.
Met vriendelijke groet,
Pamela van der Does en Frans Spermon

Van Angèle heb ik (nog) geen eigen relaas beschikbaar [zie 25 juni] dus volstaan we nu met de bewonderende mededeling dat ze aan de ROPARUN mee heeft gedaan en dat haar vrienden voor thuiskomst het huis fraai hadden versierd.

Beiden PROFICIAT, we zijn trots op jullie!

Hemelvaart en decibellen

Was het me toch een potje mooi weer!
Amper zijn de meeste bewoners al weer thuis, barst me daar het meest mooie weer los dat denkbaar is.

Nu is er natuurlijk altijd wel wat te klagen maar wat de familie P. van de Horst, Graafsebaan 160, weer aan feestgeluid weet te produceren is toch echt teveel van het goede. Met een lichte NO-wind draagt het lawaai nog verder dan redelijk is. Nu hebben 'ze' een reputatie bij zomerse dagen maar mij zou het een deugd doen als deze mensen hun festiviteiten elders gaan organiseren. Van de middag tot in de avond worden we ongevraagd verblijd met ongekwalificeerde meezingers en ander gebral. Wat mij betreft: Jammer en Ongepast.

Pasen

Schitterende weersvoorspellingen, het kan pasen worden!

Voorzichtige bezoekjes van Frederique ...

en nieuwe uitdagingen voor Krijn.

Allen mooie paasdagen gewenst!

Vergrijst Onze Laan?

Profiat Pamela! Niks vergrijzing, LENTE !!!!!!!!!!!!!!

Drie boompjes met een verhaal

Stonden ze er al en zijn ze opnieuw verzorgd of nu net geplant als compensatie voor erdere kap?
Ik weet het niet meer; Frits help eens....

En ja hoor, prompt het antwoord:

Het zijn drie "nieuwe" eiken geworden, de "oude" die in juni 2009 waren geplaatst, waren ter ziele gegaan, evenals de geplaatste eik bij overbuurman Hegmans.
Verleden jaar heb ik daar melding van gedaan en zou men in het najaar de boompjes vervangen door nieuwe exemplaren. Dat was wel het geval bij Willie Hegmans, maar mijn boompjes kwamen onlangs pas aan de beurt, vandaar.

Bedankt Frits! En nou maar hopen op veel hondjes die voor wat vruchtensap zorgen.